Kraamverhalen

Een week. Het is een week geleden dat ik weeën kreeg. En zes uur later waren we een dochter rijker: Mia.

Het lijkt veel korter en tegelijkertijd lijkt het ook alsof ze er al eeuwen is. Raar is dat. We moeten allemaal nog erg aan de nieuwe situatie wennen, maar ik hoef aan Mia zelf niet te wennen. Ze hoort er al helemaal bij, wat mij betreft. Het scheelt misschien dat ik haar al negen maanden had gedragen en haar bewegingen herken.

IMG_4409

En het is ook gewoon een kwestie van instinct. Want als er íets is dat je herinnert aan het feit dat je maar een dier bent, is het wel zwanger zijn en bevallen. Dat betekent niet dat je dankzij dat instinct ook meteen een soort supermoeder bent en dat je precies weet wat die baby nou weer van je wil. Ook al is het je tweede.

Inmiddels herken ik wel de ik-heb-honger-huil: èh èh èh. En ook de ugh-ik-ben-misselijk-geluidjes. En verder de iiiiiik-ben-aan-het poepen-gezichtsuitdrukking. Het is allemaal niet heel ingewikkeld. Ik leg Mia aan zodra ze dat wil, ook al is dat voor mijn gevoel DE HELE DAG. En na het drinken gaat ze slapen. Soms urenlang, soms maar heel kort. In de tussentijd oefent ze haar gezichtsuitdrukkingen en als je dan goed oplet zie je de prachtigste lachjes voorbij glijden op dat ronde gezichtje. Maar ook grappige fronsjes en afkeurende tuitmondjes. Leuker dan tv kijken. Echt.

IMG_4353

Morgen is het ook de laatste dag dat kraamhulp Rita hier in huis is. Het is zo gek en zo heerlijk om zo iemand over de vloer te hebben! Rita was hier ook toen Merel geboren was, dus we kennen elkaar al. Wat een heerlijkheid om elke dag een schoon bed te krijgen, dat er boterhammen voor je gesmeerd worden en dat er iemand is die op je baby en je peuter let als jij omvalt van de slaap.

Als ze weg is moeten we het alleen zien te rooien. Dat kunnen we! Heus wel! Echt! Tuurlijk! Gaat goed komen!

(merk je al dat ik het een beetje spannend vind?)

Met de komst van kraamhulp Rita hebben we ook opeens allerlei huishoudelijke zaken op orde. Zo zag ik dat we nu ineens knijpers in huis hebben, een wasmand en een nieuw pak gele doekjes. Kleding werd opeens gestreken! De wc en de badkamer worden dagelijks gepoetst. Rita nam een tummytub mee en een bedsteun, zodat ik heerlijk rechtop in bed kan zitten. Geweldig!

Het is natuurlijk niet alleen maar hosanna en hallelujah in de kraamperiode. Zo voel ik me nog steeds alsof ik ben overreden door een vrachtwagen. We slapen slecht. Mijn hechtingen trekken. Een loopje naar de dichtstbijzijnde winkel voelt als een marathon. Ik heb ineens veel minder tijd voor m’n oudste en ik mis haar. Mijn geliefde noemt me Campina Quak. Het huis staat overvol met babygerelateerde spullen. Het indrogende navelstompje van de baby stinkt als een bunzing. En zo kan ik nog wel wat dingen bedenken.

IMG_4315

Terwijl ik dit tik hangt er een kindje aan m’n borst. Ze slaapt en drinkt tegelijkertijd (bril-jant!) en wil niet in haar eigen bedje slapen. Zij wil alleen maar op mij liggen. En dat mag. Want ik ben haar mama. Al een hele week.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

4 gedachten over “Kraamverhalen

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: