Over.

Hè hè. Nou nou. Poeh poeh. De drukste twee weken uit mijn leven zitten er op. We zijn over! Doei lief oud huis, hallo onbekend nieuw huis.

Op 1 juli kregen we de sleutel van ons nieuwe huis, en op 15 juli moesten we uit ons oude huis zijn. Complicerende factoren waren de pasgeboren baby, de peuter van 3, het kleffe plakweer en een niet misselijk werkschema van mijn wederhelft. Genoeg om helemaal debiel te worden van de stress. Nou, debiel geworden zijn we geloof ik niet, maar moe zijn we nu zeker. En dat terwijl het nog redelijk van een leien dakje ging allemaal.

Een min of meer chronologisch verslag:

Op 1 juli hadden we eerst de eindinspectie van het huis (nul bijzonderheden) en daarna gingen we tekenen. Nou, bij de notaris had ik nog een persoonlijk zweetmoment toen de baby begon te jengelen en ik haar moest aanleggen ten overstaan van de notaris, de makelaar, de verkopende partij en de vrouw die de koffie kwam brengen. VINDT IEDEREEN HET GOED DAT IK EVEN MIJN LINKERBORST UIT MIJN SHIRT FRIEMEL WANT DE BABY HEEFT HONGER OKEE SUPERBEDANKT.

Ik heb dus de akte getekend met de baby aan de borst. Daar zijn foto’s van maar die plaats ik mooi niet. Ik geloof niet dat iemand het echt heel raar vond, maar ik zelf moest even een drempel over.

Daarna moesten we aan de klus. Laten we nog even kijken hoe het er uitzag in de folder, de ‘voor’ situatie:

2

Nou, de vloer was redelijk geel en beschadigd, dus hebben we hem professioneel laten schuren en whitewashen. Tadaaaa:

IMG_4991

Ik ben er nogal verliefd op. Kun je verliefd worden op een vloer? Ja? Nee? Nou, ik ben het. De kieren in de vloer konden niet weggewerkt worden, maar zoals de vloerenboer zei: ‘Sommige mensen betalen grof geld voor zo’n ruige uitstraling’. Ehm okee prima.

M’n vader vond de eikenhouten plinten niet mooi en heeft die er als een woesteling vanaf staan trekken en vervangen door witte plinten van de bouwmarkt. Ziet er ook veel frisser uit meteen.

Ook zijn we flink aan de verf gegaan. De woonkamer, de slaapkamers van de meiden en onze slaapkamer hebben we met behulp van diverse ouders onder handen genomen. In de woonkamer kozen we voor de tint Shadow Pink 7514 van Histor. Ik word niet gesponsord om deze kleur aan te prijzen (WAS HET VERDORIE MAAR ZO’N FEEST) maar ik ben er heel erg blij mee. Warm, zacht en gezellig en tóch nieuw en volwassen. (HISTOR, BEL ME EN BETAAL ME)

IMG_5063

 

Baby Mia doet hier een heerlijk dutje terwijl iedereen om haar heen aan het schilderen, zagen en opruimen is. Ideaal kind eigenlijk.

In de aanloop naar de verhuizing en de klusperiode kreeg ik van veel mensen het advies om het rustig aan te doen en alles over te laten aan anderen. Want net een baby gekregen en nog aan het bijkomen. Mm ja. Wat denk je zelf. Dat lukt me dus echt niet hè, een beetje niksen terwijl anderen aan mijn huis werken.

Gelukkig kwamen onze ouders veel, vaak en lang helpen en was er altijd wel íemand die de baby wilde knuffelen terwijl ik even snel een muurtje sausde. HEER-LIJK om toe te kunnen geven aan je dadendrang.

Ik moet wel zeggen dat het af en toe letterlijk zwart werd voor m’n ogen. En dat ik één keer een beetje omviel. Maar verder ging het prima.

IMG_4950

Hier is m’n oudste de kamer van haar zusje aan het schilderen. Die witte streep is mijn poging om een barst in het stucwerk te repareren. In spachtelputz. Met speciaal spachtelputz-spul. Ik kan dit ten zeerste afraden. Als ik er gewoon een beetje dik overheen had geschilderd was er niks aan de hand geweest, maar nu is de barst een soort van langgerekte bult geworden. Lelijk!! Het is wel echt een vak dus. Dat je beter kunt overlaten aan vakmensen.

En nu we het er toch over hebben: Wat een kútspul is dat spachtelputz zeg, niet normaal wat een ellende. Het is sowieso vreselijk gedateerd, je kunt er niet overheen behangen, het kost tonnen aan verf omdat het zo korrelig van structuur is, het wordt niet egaal één kleur en als je tegen zo’n muur aanloopt lig je helemaal open dankzij de scherpe puntjes. Vre-se-lijk. Maar goed, geen geld om het glad te laten stuken dus we doen het er maar mee. En voor die barst zet ik wel een kast.

IMG_5088

Uiteindelijk toch wel leuk geworden. Kleur: Vintage Blue van Flexa. Mooie kleur (SHOW ME THE MONEY FLEXA PEOPLE) maar eigenlijk vloeken alle andere turquoise/blauwe tinten er mee (OK LAAT MAAR FLEXA). Zie het eerder geverfde stoeltje van oma Tineke. Die lamp is van Ikea. Het bedje ook. Het kindje is van mezelf.

In onze slaapkamer ben ik helemaal in m’n nopjes met de Zuiver Cable Drop Hanglamp die ik in een opwelling online had besteld. Was een gokje maar hij staat echt te gek en is helemaal niet bizar hysterisch groot zoals ik vreesde.

IMG_5087

Nou, tot zover deel 1 van deze epische verhuizingslegende. Later meer!

PS: Ons huis is zo prachtig geworden dankzij Frans, Jitske, Rob, Mirjam, Nancy en Flip. Dank, dank! Zonder jullie was het ons nooooooit gelukt! Dikke kussers voor jullie.

Advertenties

4 gedachten over “Over.

Voeg uw reactie toe

  1. Wat een heerlijk verhaal weer, en wat is het gezellig om zo mee te lezen!
    En jullie mogen trots zijn, want inderdaad….die vloer is prachtig geworden ……en al het verwerk ziet er ook tip top uit.
    Benieuwd naar het vervolg verhaal☺️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: