72 Verhuisdozen. 1 Missie (of deel 2 van ‘Over)

We hadden anderhalve week de tijd om het nieuwe huis naar onze zin te maken. In het vorige blogje kon je lezen welke kleuren we op de muren hebben geklodderd en hoe de vloer werd na het schuren (NOG STEEDS BLIJ MEE- HOE OPPERVLAKKIG KUN JE ZIJN).

Daarna werd het tijd om de echte verhuizers te laten komen. Ik had natuurlijk een baby van een paar weken oud en niet veel zin om alles zelf te doen en/of veel kennissen en familie hier mee te belasten. En dus ging ik op zoek naar een verhuisbedrijf. Want wat kost zoiets nou precies?

Van vijf bedrijven heb ik offertes gekregen en we kozen (natuurlijk) de goedkoopste. De prijzen varieerden enorm, maar uiteindelijk kwamen we uit bij Verhuiscompany uit Utrecht. Zij kwamen eerst alles inpakken en de volgende dag de boel verhuizen, voor 750 euro all in. En dan zetten ze ook nog je bed voor je in elkaar.

IMG_5139

Op de inpakdag kwamen Nicole en Sylvester van Verhuiscompany rond 8 uur onze zooi inpakken. Ik zeg expres zooi, want je komt er pas echt achter hoeveel troep je hebt als er verhuisd moet worden. En ik maar trots zijn dat ik al zoveel had weggegooid. Nou, mooi niet. Er kwamen vooral veel ‘dingetjes’ voorbij waarvan ik dacht: Waarom heb ik dit en wat moet ik er mee. Ik was letterlijk ‘chef lege dozen’ die dag.

Nicole en Sylvester gingen als een gesmeerde inpakmachine tekeer en tegen half één waren alle kasten leeg en stonden de dozen tot aan het plafond opgestapeld. Wel heel gek om andere mensen zo in de weer te zien met jouw spullen. En met jouw katten, want probeer die beesten maar eens uit al die dozen te houden.Gelukkig waren de inpakkers erg dol op katten. En op m’n dochter van 3, die ook een doos kreeg om in te pakken.

En Chantal, wat heb jij zèlf nog ingepakt die dag?

Helemaal NIKS.

Ja, kleren en toiletspullen voor iedereen. Want ál het andere werd ingepakt. Ook de kleding en alle mokken en het bestek en, en, nou ja je snapt het inmiddels wel; ALLES. Ik zat verder met de baby op de bank. De verkering had ochtenddienst dus die kreeg er weinig van mee en m’n schoonmoeder was in het nieuwe huis nog een dag woest aan de poets. Lunchen en dineren deden we in de stad, bij een eetcafé. Want ik had nog geen theelepeltje over. De serveerster knikte al begrijpend: ‘Jullie zijn zeker aan het verbouwen?’

IMG_5154

De volgende ochtend stonden de verhuizers voor de deur, vier man sterk. Jan, Piet, Joris en Korneel. (ja okee, zo heten ze niet echt maar ik ben hun namen vergeten) En zij hebben al die dozen ingeladen, net als de bank, de bedden, de planten op de binnenplaats en de koelkast.

IMG_5177

En Chantal, wat heb jij zèlf nog ingeladen die dag?

Helemaal NIKS.

Ik heb met de baby op schoot op een stoel in het kale nieuwe huis zitten wachten en toen de bank werd uitgeladen ben ik daar op gaan zitten met de baby. Ideaal. En elke cent waard.

IMG_5215

Om half twee gingen Jan, Piet, Joris en Korneel weer weg en zaten wij met de volgende taak: Uitpakken!

IMG_5219

 

En dus volgt er nog een deel 3. Doei!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: