Hááállelujah! Ze slaapt.

Naar aanleiding van diverse bezorgde vragen over mijn slaaptekort schrijf ik maar weer eens een stukje. De titel verraadt het natuurlijk al: De baby slaapt dóórrrrrrrr. En hoe! Man oh man!

miamorgen

We moeten haar tegenwoordig wakker maken ’s ochtends. Het wurm is 3,5 maanden oud en slaapt als een roosje. En dat al een week offf…drie? Twee? Zie je, ik wéét al niet eens meer hoe lang ze dat doet- zó vreselijk uitgeslapen ben ik. (HAHAHA)

En Chantal, hoe heb je dit zo voor elkaar gekregen? Nou lieve lezert, dat zal ik je vertellen.

Ik ging een avondje uit eten met mijn vriendinnen. Dat doen we altijd als één van ons jarig is geweest en dit keer was Karin het feestvarken. Zij koos de locatie: Een prachtig terras bij een oude boerderij, midden in een Utrechtse Vinexwijk. Gezellig! Het eten was heerlijk en de wijntjes waren erg lekker. Ik nam er een paar, want ik was met het OV en thuis stond de koelkast vol afgekolfde melk voor de baby (want je schijnt niet de borst te mogen geven als je zwaar beschonken bent -HEEL RAAR IS DAT).

Toen ik tegen middernacht een pietsie aangeschoten het huis binnenstommelde bleek de baby niet in ons bed te liggen, naast mijn wederhelft, maar op een zeer ongewone plaats: IN HAAR EIGEN BED. Verbaasd ging ik kijken of dat allemaal wel goed ging, en daar lag ze: Héérlijk te slapen. IN HAAR EIGEN BED. Voor het eerst.

Onwennig ging ik toen óók maar slapen. Je moet toch wat. Met de babyfoon aan, naast mijn hoofdkussen.(ook al is de babykamer naast die van ons) Ik werd wakker om een uur of vier. In paniek, want ik had de baby nog stééds niet gehoord, en ze zou me toch zeker wel vreselijk missen zo IN HAAR EIGEN BED. Maar nee, nog steeds lag ze heerlijk te knorren. Inmiddels wel met haar hoofd richting het voeteneind.

Om half zes werd ik wéér wakker. Leeft die baby nog wel? Ja hoor, ze leefde nog. En sliep. Wel was ze weer een kwartslag gedraaid IN HAAR EIGEN BED, nu lag ze dus overdwars op haar schattige nooit eerder gebruikte ledikantlakentjes. Ze ademde zachtjes en was het toonbeeld van een tevreden baby.

miamorgen2

Inmiddels ontplofte mijn voorgevel zowat wegens het ontbreken van de nachtvoedingen en kon ik de slaap niet meer vatten. Au! Om een uur of zeven besloot ik dat het nu allemaal wel lang genoeg had geduurd en pakte ik de baby UIT HAAR EIGEN BED en gaf ik haar opgelucht een voeding.

En sindsdien slaapt ze elke nacht door.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: