Woontrend: Hollywood Regency

Elegante kitsch. Overdadige luxe, maar geen zigeunerinnen-boudoir. Warm goud, mooi paars, donkerblauw. Italiaans glas. Een manshoge gouden palmboom. Spiegeltafels. Messing dierenbeelden. Kringloopexpert Danny Post uit Schiedam ziet dat de woontrend ‘Hollywood Regency’ steeds populairder wordt. Daarom gaan we in het centrum van Rotterdam op zoek naar plekken waar je binnen deze interieurstroming mooie spullen kunt scoren.

Allereerst gaan we naar de markt op de Binnenrotte. Er zijn daar ook kramen met tweedehands spullen te vinden en Danny is er vaste klant. Dolverliefd pakt hij een groot wit beeld van een steigerend paard op. Uw verslaggeefster vindt het beeld beter passen in de woonwagen van een volkszanger, maar Danny weet zeker dat juist zo’n wit paard precies het gevoel van Hollywood Regency weergeeft. Hij heeft in gedachten de  woonkamer van een enigzins verlopen alcoholistische Italiaanse actrice in de jaren 60/70, omringd met lekker kitscherige glamour.

Danny Post: “Er spreekt ook een soort plezier uit, en ik denk dat daarom deze trend nu ook zo hot is. Mensen zijn dat stijltje van VT-Wonen een beetje zat. Dat nuchtere, stoere, sobere woongevoel met veel olijfgroen en betongrijs. Het is zo serieus en saai. We willen tegenwoordig wat meer experimenteren. We willen lekkere knalkleuren op de muren, een kanariegele bank neerzetten. Lekker een beetje lol hebben met je interieur en niet zo verantwoord blijven doen. Nederlanders vinden iets al snel ‘too much’ maar je kunt het ook doseren. Gewoon durven!”

In onze jacht op Hollywood Regency komen we uit bij Old North Interiors, een winkel een stukje verderop. Daar verkoopt een enthousiaste jonge ondernemer vintage designmeubels. Van een heel andere orde dan de spullen op de rommelmarkt, maar alles wel in goede staat. Omdat het hier om designklassiekers gaat (Rietveld, Gispen, Eames, Pastoe) scoor je hier niet echt koopjes, maar wel bijzondere items. Danny wordt blij van een halfronde spiegel en twee hanglampen in goud met glas die vroeger in het Hilton hotel hingen. ”Helemaal Hollywood Regency!” 

Danny: “Grappig is dat de spullen die binnen deze stijl passen een paar jaar geleden massaal afgedankt werden. Messing beeldjes van vogels of giraffen werden gezien als truttig, nu zijn ze -bijna letterlijk- goudgeld waard. Kijk nog eens bij opa en oma op zolder! Staat er wat? Zet het in je eigen woonkamer neer of verkoop het”.

Omdat uw verslaggeefster nog steeds niet helemaal weet wat ze met Hollywood Regency aan moet, wordt ze meegesleept naar de winkel Homestock. Een winkel waar ze allerlei dingen verkopen met een typische vintage-look, “maar dan zonder de tweedehands,” lacht Danny. Daar blijken apen gek genoeg dé trend te zijn. Beeldjes van aapjes, lampen die worden vastgehouden door koperkleurige apen, behang dat wordt bevolkt door bavianen… Je kunt net zo goed in de diergaarde gaan wonen, als je er maar wel alle wanden petrolkleurig verft en er een roze fluwelen bank neerzet.

Om weer even bij te komen van alle kleurige apenbling (is dat een woord? Nu wel) lopen we een laatste rondje over de markt op de Binnenrotte. Danny kon het witte paardenbeeld niet uit zijn gedachten krijgen en gaat nog even kijken bij de kraam. Hij komt van een koude kermis thuis want het paard is weg, verkocht. “Tja,” verzucht hij, ”Dat is het risico van het vak. Als je niet meteen toeslaat kun je te laat zijn. Iedere kringloop- en vintagefan kan zich nog wel een item herinneren dat hij eigenlijk had moeten kopen. Daar kun je jaren later nog spijt van hebben.”

 

Advertenties

Regenachtige gedachten & woonbladen

Het is weekend en het regent al twee dagen. Ik vind daar iets van. IK VERVEEL ME EEN ONGELUK!

We zitten maar te hangen met z’n allen en dat is best wel gezellig maar op een gegeven moment krijg ik vreselijk de kriebels. Ik moet iets dóen! Iets leuks!

Ja, stomme klusjes, die zijn er zat. De boel opruimen, de badkamer schoonmaken, de bergen vuile was wegwerken. Maar dat wil ik allemaal niet natuurlijk.

Kijk, ik dóe het (want ik ben een goede huisvrouw *kuch*), maar het gaat allemaal niet van harte. Ik werk vijf dagen in de week en als ik thuis ben wil ik me kunnen ontspannen; Gezellige dingen ondernemen met m’n gezin. En niet me in m’n eentje opsluiten in de waskamer, alwaar ik me wanhopig afvraag waarom alles ALLES ALLES in de piskreukels op het wasrek hangt.

Want strijken, dat doe ik in principe niet. Ik heb niet eens een strijkplank. Met de vorige wasmachine kwam ik daar nog goed mee weg, maar dit huidige apparaat weet de kleding dusdanig flink in elkaar te prakken dat we er tegenwoordig bij lopen alsof we onze outfits recht uit de recycle-container hebben gegraaid. (het is overigens wel een supergoed idee om kleding aan te bieden voor hergebruik, daar ben ik helemaal vóór)

Terug naar de verveling. Ze zeggen dat je van verveling ruimte krijgt in je hoofd voor nieuwe ideeën. Ik krijg vooral nieuwe maar zeer onhaalbare ideeën waar ik op het moment zelf niks mee kan.

Zo zit ik in een soort non-stop fantasiemodus, wat ons nieuwe huis betreft. En dan gaat het voornamelijk over de inrichting en de aankleding.

We hebben een zeer krap budgetje. Maar hee! Laat ik mij mentaal gezien niet door tegenhouden. Dan droom ik weg bij prachtige woonkamers op Instagram, heb ik weer peperduur behang gezien dat ik wil, of een tafel die mooi is maar ruim €1000 kost. Aaargh! (Allon Dery, bel me! Ik wil wel een dealtje met je maken haha)

En het ergste is: Ik mag nog lang niet aan de slag! Aaaaargh!

En waarom heb ik zo’n dure smaak? Aaaargh!

Ik dacht wat te kalmeren als ik wat woonbladen zou kopen. Kom ik dus thuis met de VT Wonen en de Ariadne at Home. Leuk joh, mag je allemaal succesverhalen lezen van mensen in kasten van huizen.

Marianne (50): ‘We woonden eerst in een landhuis op het platteland maar toen onze oudste op kamers ging zijn we verhuisd naar een wat kleiner appartement, in het 1e arrondissement van Parijs. We vonden daar een charmant flatje van 250 vierkante meter, zonder stromend water, met een kolonie zeldzame vleermuizen er in. We vielen als een blok voor het antieke visgraatparket en de hoge ramen. De vleermuizen heb ik laten opzetten, zij vormen nu een spectaculaire blikvanger in de badkamer. De keuken hebben we er uit gesloopt, dat was nog een oud Ikeaatje. Nu hebben we deze keuken, gemaakt van gejutte paneeldeuren en afgedankt ijzer. Helemaal de uitstraling van een abattoir! We zijn er dolblij mee. We zitten hier graag met een croissant te zwaaien naar de buurman, Emmanuel Macron‘.

Ugh. Rot op met je perfect gestylede Franse appartement. Of je rustiek gelegen cottage. Of je omgebouwde loft met industriële accenten. Of je eeuwenoude familiehuis in Zweden. In zo’n huis staat ALLES leuk, daar is geen kunst aan.

En dan die mensen die hun hele pand volstouwen met designklassiekers en her en der een oud vermolmd gymtoestel.

Want what’s up with that? Waarom heb je als volwassen man een rekstok in je kamer? Is dit een seksding waar ik niks van snap?

En er zijn ook mensen die hun huis opleuken met zo’n ouwe bok uit de gymzaal. En dan bedoel ik niet meneer Willemse, je gymleraar uit de tweede. Nee, zo’n leren geval op pootjes waar je overheen moest springen. Liters puberzweet hebben het bruine leer aangetast maar HIP DAT HET STAAT JOH.

Onbegrijpelijk.

Stomtoevallig zit ik net een film te kijken waarin een bok voorkomt!

Verder hadden we hier nog de woordverkrachting van de week te pakken met ‘hoofdkitchen’

Was gewoon ‘keuken’ niet interessant genoeg jongens? Waarom niet gekozen voor headkitchen? Of headkeuken of main food preparing area? Pfffff….

Al met al erger ik me dus meer aan die bladen dan dat ik er prachtige ideeën van krijg.

En ik verveel me nog steeds.

Ik heb nu een set borduurspullen besteld. Voor het volgende verveel-weekend.

Hysterische hakken

Goed. Ik zal wel hormonaal zijn of ernstig toe aan zomer/vakantie/slaap, maar ik heb zojuist de meest hysterische schoenen OOIT gekocht. Schoenen voor een bijzondere gelegenheid later dit jaar. NEE IK GA NIET TROUWEN.

Okee.

Ben je d’r klaar voor?

Ja?

Komt ie:

img_8845

 

Hier had ik ze snel even aangetrokken in de studio.

img_8838

Tja! Ik was erg verliefd op het plaatje, maar of ik ze in het echt nou ook daadwerkelijk mooi vind staan? Ik vind geloof ik de regenboog over mijn wreef wat veel van het goede. M’n voeten worden er een beetje lompig van.

En niet iedereen zal ze mooi vinden, maar daar heb ik tegenwoordig schijt aan. Ik ben bijna 43, ik maak mijn eigen keuzes en aan de rest heb ik lak. Roze glitterlak! Haha!

Ze zitten wel goed en de hak is niet te hoog, zodat je er goed een tijdje op kunt lopen. En het is allemaal redelijk netjes afgewerkt qua voetbed en naadjes en dergelijke.

Ik denk er nog even over na.

Wel een supergrappig merk: Irregular Choice. Die maken de meest waanzinnige schoenen. Ik maakte voor de appgroep van mijn vriendinnen de volgende foto’s (gewoon heel lelijk van een computerscherm):

ce1254e8-bb0e-429c-b723-cee6c1750311
HAHAHAHAHA
148d822e-6ca7-44f2-aa08-febbab4a6524
HAHAHAHA
f8e1a094-3051-448f-a29c-5633cf8e185c
HAHAHAHA

HAHAHAHAHAHA

Hysterisch hè? Ik stel me zo voor dat ze in die schoenenfabriek elke dag in een enorme deuk liggen omdat iemand weer iets mega-bizars heeft verzonnen en dat ook daadwerkelijk mag maken. Of dat ze elke dag héél veel drugs gebruiken. Scheutje LSD door de automatenkoffie?

Je kunt de schoenen voornamelijk online bestellen. Ik heb die van mij via Succubus, waar ik ook vaak jurken bestel.

Mocht ik ooit wél gaan trouwen, dan wil ik deze:

irregular-choice-icarus-wings-pumps-wit-bcd

Groetjes!

 

Een groene muur tegen een slecht humuur

img_7898

De afgelopen paar weken was ik bevangen door een soort winterdip. Ik vond het veel te veel en te vaak regenen, de feestdagen waren achter de rug en ik moest en zou vier kilo afvallen binnen 1 maand, wat maar matig lukte. Of liever gezegd; helemaal niet. Achteraf denk ik dat die afvalpoging verantwoordelijk was voor een groot deel van mijn rothumeur, want als ik èrgens chagrijnig van word is het wel een dieet. En sporten, twee keer in de week. BAH.

Afijn, na een maand -voor mijn doen- afzien woog ik maar liefst 2,5 kg minder dan daarvoor. Dat vond ik zo’n teleurstellend getal dat ik nóg bozer en ontevredener werd. Al die fokking moeite voor….bijna niks! Boos boos boos. Ik ben ook helemaal niet gewend dat er dingen mislukken bij mij dus dat speelde ook mee. Bovendien zat iedereen zich ermee te bemoeien en keken mensen eerst naar m’n lijf en dan pas naar m’n gezicht, en moest ik 6 keer per dag vertellen dat het afvallen dus echt heel slecht ging. AAAARGH!

Rondneuzend op Instagram kwam ik alleen maar blije foto’s tegen van mensen die blij zijn met hun perfecte (op de foto dan) leventje. Ik bleek iemand te volgen die een bijna volledig wit interieur heeft- witte vloer, witte muren, witte meubels, witte accessoires overal. Erg fotogeniek, al die witheid. En zij had een muur vol witte bloempotjes met daarin allerlei kleine schattige plantjes. Echte!

Ik was verliefd. Ik wilde dat ook. Maar dan in onze slaapkamer. We wonen nu anderhalf jaar in ons huis en we waren nog niet echt toegekomen aan de inrichting van ‘onze’ kamer. Ik ging ook al anderhalf jaar met tegenzin naar bed, wegens een blèrend kind in de kamer er naast, maar het doorslapen gaat de laatste tijd wel iets beter. (zei zij hoopvol)

Verrassend genoeg had mijn wederhelft geen bezwaar tegen mijn groene-potjes-plan. (Misschien hielp het dat ik beloofde het allemaal van mijn eigen geld te betalen.) Nou had mijn Instagram-inspiratiebron het gedaan met gewone aardewerken potjes met een gaatje onderin. Gaatje aan de bovenkant geboord, wit geschilderd en de gaatjes onderin dichtgestopt met muurvuller. Vond ik teveel gedoe.

Ik koos in het tuincentrum voor witte plastic potjes – 11 stuks (allemaal dezelfde!!) en pakte er lukraak wat passende plantjes bij. Wel een béétje opgelet op de labeltjes, of het geen planten waren die superveel zon nodig hebben want onze slaapkamer ligt op het noorden.

Thuis trok mijn geliefde de boor tevoorschijn en de pluggen en konden we beginnen. Er kwamen kleine gaatjes aan de bovenkanten van de potjes en grotere gaten in de muur, voor pluggen en haakjes om de potjes aan te hangen. De boel overgepot en opgehangen en toen hadden we in een middagje tijd toch een heel bijzondere slaapkamer! (de hangplanten had ik al)img_8029

En toen wilde ik meer. Nog meer groen. Ik bestelde een nieuw dekbed met plantenprint bij Wehkamp en wat extra kussens. Ik rende naar Kwantum voor wat groene accessoires en ook die hebben we opgehangen. Ook haalde ik daar deze stoere groene stoel die perfect bleek te passen bij het groen van de planten en het groen van de natuurstenen vensterbanken.

img_7899

 

Nu ben ik helemaal blij met mijn nieuwe/oude slaapkamer. De planten zijn makkelijk in het onderhoud (1 x in de 2 weken een slokje water en over een paar maanden een hapje voeding) en ze zijn geweldig om ’s morgens naar te kijken bij het wakker worden. Ze zuiveren ook nog eens de lucht! Hoe goed is dat als je met z’n tweeën heel de nacht ligt te stinken, hahaha!

img_1421

Ik las op Facebook wat bezorgde reacties van mensen die zeggen dat planten ’s nachts alle zuurstof uit je kamer trekken maar dat is gelukkig niet waar. Ze verbruiken als het donker is inderdaad wel een heel klein pietsie zuurstof, maar geven het overdag dubbel en dwars terug.

Het water geven gaat ook goed, mits je er aan denkt om de potjes recht te houden bij het gieten. En niet te snel of te veel gieten want dan loopt het water langs je muren. Omdenken: De lucht is in nieuwbouwhuizen vaak veel te droog dus dit is ideaal!

img_8031

Nogmaals: Erg blij met dit experiment, dat geweldig heeft uitgepakt. Echt zeer effectief tegen de winterdip. Mag ik al naar bed? Truste!

img_8003

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑