Een boom planten. Daar word je vrolijk van!

Al bijna een week lang word ik elke ochtend wakker met het gevoel dat er iets leuks aan de hand is. Dan probeer ik even kort te verzinnen wat mij dat gevoel geeft en dan schiet het me weer te binnen: Ik heb een boom!

Jeej!

Wij hebben een paar dagen geleden een boom geplant in de achtertuin. We hadden het er al ruim een jaar over. Sterker nog; Twee jaar geleden kreeg ik voor m’n verjaardag al een boom, een belofte van een boom. We moesten hem alleen nog uitkiezen en in de tuin zetten. Ik ben in het voorjaar jarig en het boomplantseizoen schijnt te beginnen in oktober, dus ik had alle tijd.

Ik wilde een boom in onze voortuin, aangezien er in de straat bijna geen bomen te vinden waren. Ook bijna alle achtertuinen waren dorre tegeltoendra’s, en in onze minituin hadden we geen plek voor mijn boom-ambities. Of nou ja, misschien was er wel plek, maar dan konden we er zelf niet meer bij.

Toen begonnen de plannen te gisten voor een verhuizing en kwam er niks meer van een boom planten. Want een boom planten doe je alleen als je er zelf nog jaren van wil genieten, merkte ik.

In ons nieuwe huis staat in de voortuin al een boom. Een heel aparte: Een gingko biloba. Die stond al hoog op mijn verlanglijstje, vanwege zijn aparte bladvorm en prehistorisch voorkomen. Ik vind het een leuk idee dat de gingko’s er al waren toen er dino’s op de aarde rondstampten.

In de voortuin stond ook een buxushaag, die afgelopen zomer binnen een week was opgevreten door de beruchte buxusrups. (ik heb nog wekenlang buxusmotten binnen gehad- aaargh)

Anyway, de buxus hebben we er uit getrokken (GOOR WERK OMDAT ALLE STOFFIGE RUPSENPOEP IN MIJN GEZICHT STOOF) en af laten voeren door de gemeente Zwolle. Sindsdien waren we hegloos, waardoor de voortuin er armoedig uitzag. Als een gebit waar de voortanden uit ontbreken.

Dus moest er een nieuwe heg. Ik heb als een ware tuindictator mijn zin doorgedreven en een (groenblijvende) ligusterheg uitgekozen. Ik had ergens gelezen dat de mussen ligusterheggen zo fijn vinden en ik heb alles over voor de mussen.

En afgelopen week gingen we dus zo’n heg kopen. De kwekerij (Tuincentrum Poot in Hattem) was zo charmant en goed gesorteerd dat we de kweker vroegen wat hij aan bomen in de kwekerij had. En wat een goede boom zou zijn voor een bescheiden achtertuin.

‘Nou,’ zei die man, ‘hier staan een paar krentenboompjes die ik interessant vind – Amelanchier Arborea Robin Hill. Een slank boompje, maximaal vijf meter hoog, roze bloemen in het voorjaar, vruchtjes in de zomer en mooie kleuren in de herfst. Ik heb ze van de week verpoot, vandaar dat er nu ee…’ -‘ JA PRIMA DOE MIJ DIE MAAR!!!’

Eh, zei mijn vriend, zullen we ook nog even naar andere bomen kijken?

Nou vooruit. Voor de vorm dan. En we liepen nog even verder, maar de andere bomen zouden geen vruchten hebben of 10 meter hoog worden en dat leek me dan niet zo relaxed voor de buren.

Ik had mijn hart al verpand aan het krentenboompje. Dat nu al 3 meter hoog bleek te zijn.

De boom bleek €65 te kosten. Wat ik echt een koopje vond, vergeleken met de prijzen die je betaalt in de grote tuincentra. We wilden ook nog 150 liter speciale aanplant-aarde en vier meter ligusterheg. In totaal waren we nog geen 100 euro kwijt.

De boom paste zelfs in de auto! Enigszins dubbelgevouwen maar toch.

En nu staat ie in de achtertuin. Bladloos en kaal. Feitelijk is het niet meer dan een flinke, dikke tak. Maar ik ben er vreselijk blij mee. Misschien wel blijer dan normaal is.

Ik snap niet dat niet iedereen me overspoelt met gelukwensen. Ik snap niet dat niet al mijn familieleden komen kijken naar ons nieuwe wonder! Ga maar groeien kleine dunne vriend. Ik kan niet wachten tot het voorjaar!

 

 

 

 

 

 

 

 

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑