Woontrend: Hollywood Regency

Elegante kitsch. Overdadige luxe, maar geen zigeunerinnen-boudoir. Warm goud, mooi paars, donkerblauw. Italiaans glas. Een manshoge gouden palmboom. Spiegeltafels. Messing dierenbeelden. Kringloopexpert Danny Post uit Schiedam ziet dat de woontrend ‘Hollywood Regency’ steeds populairder wordt. Daarom gaan we in het centrum van Rotterdam op zoek naar plekken waar je binnen deze interieurstroming mooie spullen kunt scoren.

Allereerst gaan we naar de markt op de Binnenrotte. Er zijn daar ook kramen met tweedehands spullen te vinden en Danny is er vaste klant. Dolverliefd pakt hij een groot wit beeld van een steigerend paard op. Uw verslaggeefster vindt het beeld beter passen in de woonwagen van een volkszanger, maar Danny weet zeker dat juist zo’n wit paard precies het gevoel van Hollywood Regency weergeeft. Hij heeft in gedachten de  woonkamer van een enigzins verlopen alcoholistische Italiaanse actrice in de jaren 60/70, omringd met lekker kitscherige glamour.

Danny Post: “Er spreekt ook een soort plezier uit, en ik denk dat daarom deze trend nu ook zo hot is. Mensen zijn dat stijltje van VT-Wonen een beetje zat. Dat nuchtere, stoere, sobere woongevoel met veel olijfgroen en betongrijs. Het is zo serieus en saai. We willen tegenwoordig wat meer experimenteren. We willen lekkere knalkleuren op de muren, een kanariegele bank neerzetten. Lekker een beetje lol hebben met je interieur en niet zo verantwoord blijven doen. Nederlanders vinden iets al snel ‘too much’ maar je kunt het ook doseren. Gewoon durven!”

In onze jacht op Hollywood Regency komen we uit bij Old North Interiors, een winkel een stukje verderop. Daar verkoopt een enthousiaste jonge ondernemer vintage designmeubels. Van een heel andere orde dan de spullen op de rommelmarkt, maar alles wel in goede staat. Omdat het hier om designklassiekers gaat (Rietveld, Gispen, Eames, Pastoe) scoor je hier niet echt koopjes, maar wel bijzondere items. Danny wordt blij van een halfronde spiegel en twee hanglampen in goud met glas die vroeger in het Hilton hotel hingen. ”Helemaal Hollywood Regency!” 

Danny: “Grappig is dat de spullen die binnen deze stijl passen een paar jaar geleden massaal afgedankt werden. Messing beeldjes van vogels of giraffen werden gezien als truttig, nu zijn ze -bijna letterlijk- goudgeld waard. Kijk nog eens bij opa en oma op zolder! Staat er wat? Zet het in je eigen woonkamer neer of verkoop het”.

Omdat uw verslaggeefster nog steeds niet helemaal weet wat ze met Hollywood Regency aan moet, wordt ze meegesleept naar de winkel Homestock. Een winkel waar ze allerlei dingen verkopen met een typische vintage-look, “maar dan zonder de tweedehands,” lacht Danny. Daar blijken apen gek genoeg dé trend te zijn. Beeldjes van aapjes, lampen die worden vastgehouden door koperkleurige apen, behang dat wordt bevolkt door bavianen… Je kunt net zo goed in de diergaarde gaan wonen, als je er maar wel alle wanden petrolkleurig verft en er een roze fluwelen bank neerzet.

Om weer even bij te komen van alle kleurige apenbling (is dat een woord? Nu wel) lopen we een laatste rondje over de markt op de Binnenrotte. Danny kon het witte paardenbeeld niet uit zijn gedachten krijgen en gaat nog even kijken bij de kraam. Hij komt van een koude kermis thuis want het paard is weg, verkocht. “Tja,” verzucht hij, ”Dat is het risico van het vak. Als je niet meteen toeslaat kun je te laat zijn. Iedere kringloop- en vintagefan kan zich nog wel een item herinneren dat hij eigenlijk had moeten kopen. Daar kun je jaren later nog spijt van hebben.”

 

Nou eens een keer NIET naar het tuincentrum

Ik zit in de laatste paar dagen van mijn 2,5 week vakantie. Zoals altijd moest ik me vanmorgen enorm verzetten tegen de neiging om naar een tuincentrum af te reizen en daar een absurd bedrag uit te geven.

M’n tuin is vol (echt) maar ik zie onze stervende olijfboom en ik wil hem niet redden. Er moet iets nieuws komen! Iets fris! Iets groens! Nu! Nu! En die halfgare vlinderplant kan er ook wel uit, er past vast iets veeeeeel mooiers in die bak in de voortuin.

Zo denk ik dan. Ergens in mijn hoofd zegt een stemmetje dat ik pas ècht gelukkig zal zijn als die tuin he-le-maal perfect is.

Maar wanneer bereik je dat punt? Nooit natuurlijk. Er is altijd wel wát. Staan je hosta’s er prachtig bij, zakt je Toscaanse Jasmijn helemaal in. Of de boel staat op het punt te gaan bloeien en dan komen er slakken of rupsen alle jonge knoppen opvreten. Of de zon schijnt niet tijdens je feestje, of je wordt zeeziek in je übertrendy hangstoel. Je dahlia’s knakken in de wind, de luizen bevolken je rozen. Zo blijf je bezig.

Dat perfecte wereldje bestaat gewoon niet. Dat weet ik. En toch vind ik het moeilijk om er niet aan toe te geven. Ook al is m’n geld bijna helemaal op en is die tuin tot op de millimeter volgeplempt.

Ik denk dat het hetzelfde werkt bij mensen die heel veel nieuwe kleding kopen. De constante belofte van een beter leven, het droomplaatje dat de bladen en instagram je aanpraten.

Ik had al vrij snel door dat het me met kleding nooit zal lukken. Ik heb niet veel gevoel voor stijl of mode en bovendien ben ik geen 20 meer. Naveltruitjes en high waisted skinny jeans zien er gewoon niet uit bij mij. Bovendien heb ik al m’n geld al uitgegeven aan planten.

Jurken wil ik wel graag kopen maar ik zit wat dat betreft ook aan m’n taks. Ik heb massa’s jurken en ik draag ze maar heel af en toe. En als ik dan eens een complimentje krijg vind ik het rete-ongemakkelijk. Online niet hoor, raar hoe dat werkt. Bewonder mij, maar wel op een veilige afstand alstublieft dankuwel.

Misschien moet ik wat meer werk maken van het tuinieren an sich. Er komt meer bij kijken dan de hele tijd maar dingen kopen. Het moet wat meer om het proces gaan draaien dan om het eindresultaat.

Maar ja, dingen planten is wel èrg leuk. Planten en zaden zien groeien ook. Me met andermans tuin bemoeien vind ik ook leuk. Het is zo constructief en creatief en positief.

Als die meiden van me wat ouder zijn moet ik toch maar weer een moestuin nemen. Dan blijf ik zéker in de weer.

Een cursus tuinontwerpen gaan doen misschien? Een tv-programma over tuinieren presenteren? (Dat zou trouwens echt PERFECT zijn- John de Mol, bel me!)

Kortom; ik ben een raar tuinvrouwtje geworden. Maar dan echt. 😀 Tot slot nog een quote van tuiniergod Monty Don:

Vintage? Ouderwetse oplichterij!

De kinderen zijn verslaafd aan boekjes. En die moet je doorlopend voorlezen. Prima. Maar waar laat je al die boekjes in diverse formaten? Wij dachten; laten we eens bij Loods 5 kijken voor iets van een boekenkist ofzo.

Dus wij op zaterdagmiddag naar de hipste woonwinkel van Nederland. Binnen een kwartier was ik al zo overprikkeld door het aanbod en de mensenmassa dat ik gillend het pand wilde verlaten. Maar toch even stug volgehouden. En uiteindelijk niks gevonden.

Ja, kisten zát. Houten. Slecht getimmerd, vol mogelijke splinters. Op rare wieltjes. Te zwaar. Te lelijk.

IJzeren kisten dan? Hebben ze. Zien er dan uit alsof Hitler himself er nog z’n barbecue in vervoerd heeft. Vol roest en deuken en met gekke luchtjes er in. Prijs: €250.

img_7744
kind met boek

Probeer het dan zelf!

Leg een paar oude fruitkratten in je winkel. Nee nee, niet eerst nog verven ofzo! Kun je zo -met drek er nog aan- €25 per stuk voor krijgen.

Koop een paar lelijke nachtkastjes op marktplaats. Verf ze eerst in vage kleuren krijtverf. Nee, niet te netjes. Ga er dan een uurtje tegenaan schoppen. Zet ze daarna twee seizoenen lang in de tuin, laat je hond er tegenaan pissen en verkoop ze vervolgens als ‘vintage’. Maak honderden euro’s winst.

Hip wonen? Rot toch op.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑