Troepjes. Overal en altijd.

Eén van de belangrijkste gevolgen van het hebben van kinderen is dat je constant je nek breekt over allerlei troep in je huis. Kleine speelgoedjes, knutselwerkjes en frutsels verstoppen zich op geniepige wijze buiten je blikveld en manifesteren zich pas als je er -bij voorkeur met blote voeten- bovenop trapt.

Voordat ik kinderen had stapte ik nooit ergens op of in. Ik struikelde nooit. Ik stootte me niet vaak en ik had ook niet constant het gevoel dat ik een strijd moest voeren tegen troepjes. Zoals vandaag. Ik heb binnen drie minuten drie foto’s gemaakt in onze woonkamer. Kijkt u even mee?

img_7548

Als je loopt en je ene voet landt op een dvd van Bassie & Adriaan krijg je een merkwaardig glij-effect, wat in het gunstigste geval uitmondt in een soort skateboard-ervaring. In het slechtste geval lijkt je op Bassie zèlf die op een bananenschil stapt.

Dit alles bij voorkeur met een zuigeling in je armen of een dienblad vol mokken hete thee. Bij navraag weet niemand meer hoe de dvd uit zijn lade is gekomen en op de vloer is beland. Derhalve voelt niemand in het gezin zich verantwoordelijk voor het opruimen van voornoemde dvd.

img_7551

Een godsvermogen kostend tripje naar de Efteling levert niet alleen een imponerend tekort op je bankrekening op, maar ook de nodige plastic dingetjes waarvoor je zo gauw geen goede plek weet. Weggooien mag niet, op straffe van ontroostbaar huilende kindertjes, maar bewaren wil je het eigenlijk ook niet.

Zakdoekjes blijf je kopen. Tientallen pakjes per dag gaan er in de winter doorheen. De zaterdagbijlage van de krant bewaar je tegen beter weten in, want tijd om te lezen heb je toch nooit. Een foto van een Sinterklaasbijeenkomst? Leuk, maar aan daadwerkelijke foto-albums doe je al jaren niet meer, dus inplakken gaat niet. Wat dan? Waarheen met die foto? De eenhoorn-diadeem kreeg de oudste op een feestje. Elke dag wil ze hem op naar school en elke dag voer je weer dezelfde discussie; Dat het geen goed idee is om dingen mee naar school te nemen omdat ze ze kwijtraakt. Eigenlijk zou het wèl een goed idee zijn om dat ding kwijt te raken, scheelt weer het verzinnen van een opbergplek.

img_7550

De jongste kreeg in haar schoen van Sinterklaas een knuffeltje. Ze heeft er welgeteld drie keer op gekwijld en dat was het. Het oranje koffertje? Gekregen bij het lidmaatschap van de bibliotheek. De dreumes is er maar druk mee. Open, dicht. Open, dicht. Boos kijken omdat het slotje niet open gaat. Open, dicht.

We hebben letterlijk ZEVEN van dit soort koffertjes. Allemaal op andere plekken in huis. WAT MOET IK ER MEE?

Ik ga ten onder aan troepjes. Stuur de kustwacht, de milieudienst en de gemeentereiniging, want ik kan het allemaal niet meer aan. Help! Mayday! Mayday!

 

 

 

 

 

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑