Woontrend: Hollywood Regency

Elegante kitsch. Overdadige luxe, maar geen zigeunerinnen-boudoir. Warm goud, mooi paars, donkerblauw. Italiaans glas. Een manshoge gouden palmboom. Spiegeltafels. Messing dierenbeelden. Kringloopexpert Danny Post uit Schiedam ziet dat de woontrend ‘Hollywood Regency’ steeds populairder wordt. Daarom gaan we in het centrum van Rotterdam op zoek naar plekken waar je binnen deze interieurstroming mooie spullen kunt scoren.

Allereerst gaan we naar de markt op de Binnenrotte. Er zijn daar ook kramen met tweedehands spullen te vinden en Danny is er vaste klant. Dolverliefd pakt hij een groot wit beeld van een steigerend paard op. Uw verslaggeefster vindt het beeld beter passen in de woonwagen van een volkszanger, maar Danny weet zeker dat juist zo’n wit paard precies het gevoel van Hollywood Regency weergeeft. Hij heeft in gedachten de  woonkamer van een enigzins verlopen alcoholistische Italiaanse actrice in de jaren 60/70, omringd met lekker kitscherige glamour.

Danny Post: “Er spreekt ook een soort plezier uit, en ik denk dat daarom deze trend nu ook zo hot is. Mensen zijn dat stijltje van VT-Wonen een beetje zat. Dat nuchtere, stoere, sobere woongevoel met veel olijfgroen en betongrijs. Het is zo serieus en saai. We willen tegenwoordig wat meer experimenteren. We willen lekkere knalkleuren op de muren, een kanariegele bank neerzetten. Lekker een beetje lol hebben met je interieur en niet zo verantwoord blijven doen. Nederlanders vinden iets al snel ‘too much’ maar je kunt het ook doseren. Gewoon durven!”

In onze jacht op Hollywood Regency komen we uit bij Old North Interiors, een winkel een stukje verderop. Daar verkoopt een enthousiaste jonge ondernemer vintage designmeubels. Van een heel andere orde dan de spullen op de rommelmarkt, maar alles wel in goede staat. Omdat het hier om designklassiekers gaat (Rietveld, Gispen, Eames, Pastoe) scoor je hier niet echt koopjes, maar wel bijzondere items. Danny wordt blij van een halfronde spiegel en twee hanglampen in goud met glas die vroeger in het Hilton hotel hingen. ”Helemaal Hollywood Regency!” 

Danny: “Grappig is dat de spullen die binnen deze stijl passen een paar jaar geleden massaal afgedankt werden. Messing beeldjes van vogels of giraffen werden gezien als truttig, nu zijn ze -bijna letterlijk- goudgeld waard. Kijk nog eens bij opa en oma op zolder! Staat er wat? Zet het in je eigen woonkamer neer of verkoop het”.

Omdat uw verslaggeefster nog steeds niet helemaal weet wat ze met Hollywood Regency aan moet, wordt ze meegesleept naar de winkel Homestock. Een winkel waar ze allerlei dingen verkopen met een typische vintage-look, “maar dan zonder de tweedehands,” lacht Danny. Daar blijken apen gek genoeg dé trend te zijn. Beeldjes van aapjes, lampen die worden vastgehouden door koperkleurige apen, behang dat wordt bevolkt door bavianen… Je kunt net zo goed in de diergaarde gaan wonen, als je er maar wel alle wanden petrolkleurig verft en er een roze fluwelen bank neerzet.

Om weer even bij te komen van alle kleurige apenbling (is dat een woord? Nu wel) lopen we een laatste rondje over de markt op de Binnenrotte. Danny kon het witte paardenbeeld niet uit zijn gedachten krijgen en gaat nog even kijken bij de kraam. Hij komt van een koude kermis thuis want het paard is weg, verkocht. “Tja,” verzucht hij, ”Dat is het risico van het vak. Als je niet meteen toeslaat kun je te laat zijn. Iedere kringloop- en vintagefan kan zich nog wel een item herinneren dat hij eigenlijk had moeten kopen. Daar kun je jaren later nog spijt van hebben.”

 

Advertenties

Regenachtige gedachten & woonbladen

Het is weekend en het regent al twee dagen. Ik vind daar iets van. IK VERVEEL ME EEN ONGELUK!

We zitten maar te hangen met z’n allen en dat is best wel gezellig maar op een gegeven moment krijg ik vreselijk de kriebels. Ik moet iets dóen! Iets leuks!

Ja, stomme klusjes, die zijn er zat. De boel opruimen, de badkamer schoonmaken, de bergen vuile was wegwerken. Maar dat wil ik allemaal niet natuurlijk.

Kijk, ik dóe het (want ik ben een goede huisvrouw *kuch*), maar het gaat allemaal niet van harte. Ik werk vijf dagen in de week en als ik thuis ben wil ik me kunnen ontspannen; Gezellige dingen ondernemen met m’n gezin. En niet me in m’n eentje opsluiten in de waskamer, alwaar ik me wanhopig afvraag waarom alles ALLES ALLES in de piskreukels op het wasrek hangt.

Want strijken, dat doe ik in principe niet. Ik heb niet eens een strijkplank. Met de vorige wasmachine kwam ik daar nog goed mee weg, maar dit huidige apparaat weet de kleding dusdanig flink in elkaar te prakken dat we er tegenwoordig bij lopen alsof we onze outfits recht uit de recycle-container hebben gegraaid. (het is overigens wel een supergoed idee om kleding aan te bieden voor hergebruik, daar ben ik helemaal vóór)

Terug naar de verveling. Ze zeggen dat je van verveling ruimte krijgt in je hoofd voor nieuwe ideeën. Ik krijg vooral nieuwe maar zeer onhaalbare ideeën waar ik op het moment zelf niks mee kan.

Zo zit ik in een soort non-stop fantasiemodus, wat ons nieuwe huis betreft. En dan gaat het voornamelijk over de inrichting en de aankleding.

We hebben een zeer krap budgetje. Maar hee! Laat ik mij mentaal gezien niet door tegenhouden. Dan droom ik weg bij prachtige woonkamers op Instagram, heb ik weer peperduur behang gezien dat ik wil, of een tafel die mooi is maar ruim €1000 kost. Aaargh! (Allon Dery, bel me! Ik wil wel een dealtje met je maken haha)

En het ergste is: Ik mag nog lang niet aan de slag! Aaaaargh!

En waarom heb ik zo’n dure smaak? Aaaargh!

Ik dacht wat te kalmeren als ik wat woonbladen zou kopen. Kom ik dus thuis met de VT Wonen en de Ariadne at Home. Leuk joh, mag je allemaal succesverhalen lezen van mensen in kasten van huizen.

Marianne (50): ‘We woonden eerst in een landhuis op het platteland maar toen onze oudste op kamers ging zijn we verhuisd naar een wat kleiner appartement, in het 1e arrondissement van Parijs. We vonden daar een charmant flatje van 250 vierkante meter, zonder stromend water, met een kolonie zeldzame vleermuizen er in. We vielen als een blok voor het antieke visgraatparket en de hoge ramen. De vleermuizen heb ik laten opzetten, zij vormen nu een spectaculaire blikvanger in de badkamer. De keuken hebben we er uit gesloopt, dat was nog een oud Ikeaatje. Nu hebben we deze keuken, gemaakt van gejutte paneeldeuren en afgedankt ijzer. Helemaal de uitstraling van een abattoir! We zijn er dolblij mee. We zitten hier graag met een croissant te zwaaien naar de buurman, Emmanuel Macron‘.

Ugh. Rot op met je perfect gestylede Franse appartement. Of je rustiek gelegen cottage. Of je omgebouwde loft met industriële accenten. Of je eeuwenoude familiehuis in Zweden. In zo’n huis staat ALLES leuk, daar is geen kunst aan.

En dan die mensen die hun hele pand volstouwen met designklassiekers en her en der een oud vermolmd gymtoestel.

Want what’s up with that? Waarom heb je als volwassen man een rekstok in je kamer? Is dit een seksding waar ik niks van snap?

En er zijn ook mensen die hun huis opleuken met zo’n ouwe bok uit de gymzaal. En dan bedoel ik niet meneer Willemse, je gymleraar uit de tweede. Nee, zo’n leren geval op pootjes waar je overheen moest springen. Liters puberzweet hebben het bruine leer aangetast maar HIP DAT HET STAAT JOH.

Onbegrijpelijk.

Stomtoevallig zit ik net een film te kijken waarin een bok voorkomt!

Verder hadden we hier nog de woordverkrachting van de week te pakken met ‘hoofdkitchen’

Was gewoon ‘keuken’ niet interessant genoeg jongens? Waarom niet gekozen voor headkitchen? Of headkeuken of main food preparing area? Pfffff….

Al met al erger ik me dus meer aan die bladen dan dat ik er prachtige ideeën van krijg.

En ik verveel me nog steeds.

Ik heb nu een set borduurspullen besteld. Voor het volgende verveel-weekend.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑