Spullenstress! (uitpakken is stom)

Tjonge jonge jonge, wat een leuk blog is dit toch. Een blog waarin je maar liefst in drie verschillende verhalen wordt bijgepraat over de verhuizing van een wildvreemde. (Tenzij je m’n Facebookvriend bent,maar dan ken je me oppervlakkig want ik zet altijd alleen de leuke dingen in mijn leven op Facebook)

Ik had je nog een blogje beloofd over Het Uitpakken Der Dozen. We hadden al onze bezittingen in 72 dozen laten pakken en nu, twee weken na de verhuizing, hebben we alles uitgepakt en een (voorlopige) plek gegeven. Punt. Dat was het. Eigenlijk best wel saai. Want dat is het: Het uitpakken is het saaiste van het hele verhuisgebeuren.

IMG_5250

Je zit in je fonkelnieuwe huis, met leuke nieuwe kleuren op de muur en hier en daar een nieuw meubeltje en je schoonmoeder heeft schoongemaakt en alles ruikt lekker fris en dan… moet je daar al je ouwe teringzooi neer gaan zetten. En dat is dus helemaal niet zo leuk. Want je moet gaan nadenken over wáár je wat gaat neerzetten of stallen.

Verhuizen betekent dat je nog steeds gewoon je eigen spullen meesleept en dat je dus niet aan een nieuw, groots, meeslepend avontuur begint en ook niet dat je zelf helemaal nieuw en verbeterd bent. Zo ging ik honderd jaar geleden in een soort relatiecrisis alleen op reis naar Thailand. Zit je daar op een waanzinnig mooi tropisch bounty-strand te blowen met Fergal uit Ierland en Jonathan uit Israel, ben je nog steeds gewoon suffe Chantal uit de Bauerstraat met haar stomme relatiecrisis. Weglopen naar een prachtig oord helpt niks.

En verhuizen helpt ook niet tegen spullenstress. Die spullen die je niet wilt uitzoeken en weggooien omdat het een saai klusje is met bovendien een rare emotionele lading. Bonnetjes uit Australië. Papieren uit de tijd dat ik in Amerika studeerde. Is dat leuk om te bewaren? Nee! Is het leuk om weg te gooien? Nee! Is het het enige bewijs dat ik ooit spannende dingen deed met mijn leven? Niet echt. Of misschien toch wel want de foto’s zijn kwijt of nooit gemaakt.

En nu zegt m’n moeder ook nog dat ik mijn zooi uit hun huis moet komen ophalen! Jarenlang heb ik overbodige items kunnen stallen in een gangkast bij m’n ouders thuis. In het oude huis hadden we NUL bergruimte en nu best wel wat. Dus ja. Ik kom er niet meer mee weg. Ik moet de spullenstress te lijf gaan op TWEE verschillende locaties! Aaaargh.En m’n moeder zei dat het HEEL VEEL was. Aaaargh! Ik weet niet eens meer precies wat we in die gangkast van m’n ouders hebben gezet dus waarschijnlijk kan alles linea recta naar de vuilnisbelt. Aaaargh!

Nooit meer iets kopen. Of krijgen. En een NEE NEE sticker op de deur. Stop de Spullen!

Voortaan leef ik van de lucht. Nog goedkoper ook.

IMG_5283

Tot gauw.

 

Ach en wee

41 Weken en 2 dagen zwanger en nog geen baby.

Het begint zo onderhand een beetje eentonig te worden, maar ik zit nog steeds te wachten tot mijn dochter het tijd vindt om naar buiten te komen. Vannacht had ik welgeteld 2 weeën (om half vier) en kon ik van de opwinding verder niet meer in slaap komen. De weeën stopten en bleven weg.

IMG_4056

Morgen weer even naar de verloskundige. Misschien wordt er dan gestript. En dan niet op de spannende manier. Eh, google maar.

HOE HOU JE DIT VOL?? vragen verrassend veel mensen. Nou, zolang je met je dikke buik op de bank zit is het prima te doen allemaal. Als er ook nog geleefd en gezorgd moet worden is het al iets lastiger. En als je dan ook nog verschrikkelijk veel zin hebt om je huis te poetsen (en dat ook doet) moet je na afloop de prijs betalen in de vorm van flink veel keiharde buiken (ook dat moet je maar even googelen als je niet weet wat ik bedoel).

Zo kon ik gisteren opeens de stofnesten achter de oven niet meer aanzien. En ook vond ik dat een groot gedeelte van het huis gedweild moest worden. De laatste keer dat ik dát had gedaan was in 2009, dus dan snap je wel hoe erg die poetsdrang was. En ook hoe smerig wij zijn in het normale leven. Ik was kapót!  Maar de radiator achter de oven is in ieder geval brandschoon. Zullen de nieuwe bewoners blij mee zijn. (haha)

Verder heb ik mijn administratie helemaal bijgewerkt en alle oude nutteloze documenten weggepleurd. Heerlijk! Salarisstroken van 16 jaar geleden, getuigschriften van allerhande uitzendbaantjes (“Mevrouw Quak heeft haar werkzaamheden als telefoniste met enthousiasme en naar volle tevredenheid verricht”), opzegbrieven voor sportscholen, antieke autopapieren van wagens die al lang en breed naar de sloop zijn gegaan.

IMG_4035

Hoppa, weg! Afschriften van de Postbank (‘Giroblauw past bij jou’) en nog wat (betaalde) rekeningen van Garage van der Spoel aan de Riederlaan in R’dam-Zuid. Er werkten maar twee monteurs en toch zat de garage altijd vol mannen: Pensionado’s en werklozen zaten er heel de dag koffie te drinken en stroopwafels te eten. Het was er spotgoedkoop: Uitdeuken Peugeot 306 (die ik na een ochtenddienst aan gort had gereden tegen een aanstormende Volvo): 250 euro. Aanrader, die garage. Eigenaar Dik kun je herkennen aan het feit dattie zo dik is (zijn woorden).

IMG_4050

Ook vond ik in een oude kapotte lijst, achter een stel verantwoorde foto’s, bovenstaande hilarische poster uit 1988. Wat een jaren ’80 pubermeidenkitsch! Die lijst is al kapot sinds de verhuizing naar mijn eerste studentenkamer… in 1993. En die heb ik nu pas weggeflikkerd. Bijzonder wel. Ook de zoetsappige poster ging er achteraan. Hupsakeetje, alles in de ondergrondse container.

Ik bewaarde natuurlijk wel de foto’s die voor de lelijke poster zaten:

IMG_4071
baby Chantal en Ierse Setter Ruby, 1976

Wat kun je toch een berg troep verzamelen in je leven. Nu wonen wij erg klein, zonder noemenswaardige berging en heb ik al veel weg moeten gooien, maar het kan dus nog veel rigoureuzer. Morgen pak ik de kast in de eetkamer aan. Als iemand nog wat woordenboeken EN/NL, NL/FRA uit 1987 wil hoor ik het wel. Of wellicht het Basisboek Journalistiek editie 1997? Verder heb ik in de aanbieding: Drie verschillende tekendozen met zestienduizend soorten grijs potlood en 53 vage tubetjes verf die ik ooit verplicht moest aanschaffen in de brugklas.

Dus! Morgen ga ik verder met zooi weggooien, tenzij ik ga bevallen. Dan gooi ik niks weg en is het allemaal voor mijn dochters, voor later. 🙂

Doei!

 

 

 

 

 

 

 

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑